 |
Di dirokede iro |
 |
|
Rojek wek îro... 1639 Fîlozafê Mezin, Îdrîsê Bedlîsî; yêkû bi eslê xwe Kurde, liser banga Siltan Selîm, Îdrîsê Bedlîsî, bangî hemî Mîr û Beglerên Kurda û Serok Eþîran kir, bi hevre peymanek girêdan, bi Siltan Selîm re hevalbendî kirin. Ew þerê giran û mezin, yêkû di navbera, Sefewîayan û Osmaniyan da, ji holê rakirin, di vî encamê da, Sefewî tekçûn, serkevtin bu para Siltan Selîm. Kurdistan, weke Heremên Azad, girêdayî bi Osmaniya ve ma...
Piþtê cenga Çaldiranê (1514) di navbera Osmanî û Îranî yan de þer û cenge li ser Kurdistanê, nêzîkî 130 salî dewam kir. Heta ku di sala 1639 an de Osmanî û Sefewî li hev hatîn û li bajarê Qesra Þîrîn civiyan peymana Qesra Þîrînê (1639) çekirin. Piþtî vê peymanê, herêma Erdelan ji Îranê re dima, herêma Mukrî û Þehrezur (Silêmanî) jî ket destê Osmaniyan. Herêmên Kurdistanê yên din, weke mîrnîsîna Cizîrê, Umadiye, Soran û Baban jï, li ser rewþa xwe ya berê man. Lê, ceng û þer ji Kurdistanê xilas nebûn. Ji aliyekî þerê bira-kujî yê, ji aliyek dinda jî, istila û dagirkeriya Osmanî û Îranî yan. Heya sala 1831 peymana Qesra Þîrîn bi her rewþ û bendên xwe cih girt û Kurdistan bi tecayî ket bin destê wan û di navbera wanda hate bêþkirin û bû du parçe...
Di Sedsala 17 de û 07-17 ê Gûlana 1639 de, bi rêya, Fîlozafê Mezin, Îdrîsê Bedlîsî yê Kurd, Peymana Qasra Þîrîn, di navbere Þahê 1. Ebbas û Siltanê Osmaniyan Muradê 4. da hat pêk anîn. Di vê paymanê de, Kurdistan bu du beþ, beþek ket bin metîgerî ya Îranê û beþek ma dibin metîgerî ya Osmani yan de.
|
|
|
 |
| |
Kê çi kiribe wê bijîne.
Kê çi kiribe wê bijîne. Pir seriþk e, zû jibîr dike;
Kêmasî an, sedbare dike.
Rexnê kesî qebûl nake;
Ew her timî, bi a xwe dike.
Dibêj e;" ez, her tiþtî dizan im"
Ji xwe pêv, keskî nafikre.
Rûniþtîye li ser kedê;
Armanca mezin, jibîr dike.
Nizan in wenî namîn e;
Rastîyê, ronahîyê bîne.
Xwedî ên kedê, dilbirîn e;
Kê çi kiribe, wê bijîn e.
Tiþtek veþartî namîn e.
Tim dibêj e;" ez, rêber im"
Mirov an,ji xwe direvîn e.
Dibêj; "ya hûnê bibe wek min;
An jî, jîyan ji we re nîne."
Çav berdan e tac û text an;
Bûne, Beko Ewan li ser me.
Gelê dinyê, giþ bi wan dizan in;
Emelê wan li ber çavan e.
Roja me, waye hilatî ye;
Berx,ji kozan derketî ye.
Xwedî, bi diz ên xwe, esya ye;
Sitarî, ji revê re nema ye.
Ger em mar ên nav xwe, derîn;
Para þêr, ji dest rovî derîn.
Ev mîhrîcan, ne jiboy kes e;
Bi rûmet e, jiboy herbeþ e.
Bajarê Ezmir, 17. 05. 1997
Helbest û Muzîk, Îsmet Dax ( Dað )
medicagyapim@hotmail.com
Dema weþana helbestê, 30. 06. 2007
medicagyapim@hotmail.com http://www.xoybun.com/extra/slide/Unbenannt-2.swf
http://www.pdk-xoybun.com/nuceimages/Newroz_Kurdistan_PDK_Xoybun_x1.jpg
http://www.pdk-xoybun.com/nuceimages/Nexise_Kurdistane_PDK_b.jpg
Mafê Kopîkirin &kopîbike; PDK-XOYBUN; wiha, di xizmeta, Kurd û Kurdistanê daye : Pirojeya Kurdistana Mezin, Pirojeyên Aborî û Avakirin, Pirojeyên Cand û Huner, Lêkolîna Dîroka Kurdistanê, Perwerdeya Zimanê Kurdî, Perwerdeya Zanîn û Sîyasî, Weþana Malper û TV yên Kurdistane. Tev maf parastî ne. Weþandin:: 2007-06-30 (4830 car hat xwendin) [ Vegere ] | PRINTER |
|
|